اکولوژی مخمرها

مخمرها در محیط زیست بسیار شایع هستند  و اغلب در محیط های غنی از قند جدا می شوند . به طور معمول بر روی پوست میوه ها (مانند انگور ، سیب ، هلو ) جدا می شوند . بعضی هم در ارتباط با خاک ، گیاهان وحشرات هستند .

عملکرد زیست محیطی و تنوع زیستی مخمرها در مقایسه با میکروارگانیسم های دیگر تقریبا ناشناخته است . مخمرها از جمله Candida albicans  ، Rhodotorula rubra  ، Torulopsis  ، Trichosporon cutaneum  به عنوان بخشی از فلور نرمال پوست  در بین انگشتان دست یافت شده اند  . مخمرها در حال حاضر در فلور نرمال روده پستانداران وبرخی از حشرات حضور دارند وحتی محیط زیست اعماق دریا نیز میزبان مجموعه ای از مخمرهاست .

رشد وتغذیه مخمرها

مخمرها chemoorganotroph هستند  آنها از ترکیبات آلی به عنوان منبع انرژی استفاده می کنند وبرای رشد نیازی به نور خورشید ندارند .

کربن را عمدتا از  قندهای شش کربنه ، از جمله گلوکز و فروکتوز یا دی ساکارید هایی همچون ساکارز ومالتوز بدست می آورند . بعضی گونه ها قادر به متابولیزه کردن قندهای پنج کربنه  مثل ریبوز ، الکل ها واسیدهای آلی هستند . گونه های مخمر برای تنفس سلولی هوازی نیاز به اکسیژن دارند یا اینکه بی هوازی هستند اما روش های هوازی تولید انرژی را هم دارند .

بر خلاف باکتری ها هیچ گونه مخمری شناخته نشده است که فقط بی هوازی رشد کند مخمرها در PH  خنثی یا کمی اسیدی بهتر رشد می کنند  .

گستره دمایی که مخمرها بهتر می توانند رشد کنند  در گونه های مختلف متفاوت است برای مثال بهینه رشد   Leucosporidium frigidum   در 2- تا 20 درجه سانتی گراد ، Saccharomyces telluris  در 5 تا 35 درجه سانتی گراد  و Candida slooffi  در 28 تا 45 درجه سانتی گراد  می باشد .

سلول ها قادر به زنده ماندن در حالت منجمد ، تحت شرایط خاصی با کاهش درصد زنده بودن در طول زمان هستند .

به طور کلی مخمرها در آزمایشگاه بر روی محیط های رشد جامد یا مایع رشد می یابند . محیط رایج مورد استفاده برای کشت مخمرها عبارت است از : potato dextrose agar(PDA) ،broth potato dextrose ، Wallerstein laboratories nutrient(WLN)agar ، yeast peptone dextrose agar (YPD)، yeast mould agar/broth(YM)  است .

گاهی اوقات  آنتی بیوتیک cycloheximide   برای مهار رشدساکارومایسس وانتخابی شدن محیط برای گونه های مخمری به محیط رشد مخمر افزوده می شوند .