باکتریهای شیمیولیتوتروف اکسیدکننده گوگرد2
شیمیولیتوتروف ها بر اساس هوازی یا بی هوازی بودن دو دسته هستند :
Aerobic : آخرین پذیرنده الکترون اکسیژن است ،شامل :
باکتری های هیدروژن
باکتری های نیتریفیان (نیتریت ساز)
باکتری های آهن
باکتری های اکسید کننده گوگرد
Anaerobic :
متانوژن ها
- متانوژن ها
همگی جز آرکی ها هستند در حضور اکسیژن قادر به رشد و فعالیت نیستند .
منبع انرژی آنها هیدروژن است و منبع کربن CO2 است .
CO2 + 4 H2 → CH4 + 2H2O
جنس های مختلفی دارد :
Methanobacterium
Methanococcus
Methanogenium
- باکتریهای هیدروژن
در شرایط میکروآئروفیل بهتر رشد می کنند، چون آنزیم هیدروژناز در حضور اکسیژن مهار می شود .
آنزیم هیدروژناز واکنش H2 → 2 H+ + e− را کاتالیز می کند .
منبع انرژی آنها اکسیداسیون هیدروژن است . برخی از این باکتریها :
Hydrogenobacter thermophilus
Hydrogenovibrio marinus
Helicobacter pylori
- باکتریهای نیتریت ساز
Nitrifying bacteria(شوره گذار)
باکتری های خاک و آب هستند و اهمیت اکولوژیکی ویژه ای دارند .
شوره گذاری اکسیداسیون آمونیوم (NH4+) به نیترات (NO3-) ،که یک فرآیند دو مرحله ای است
مرحله اول :
3/2 O2 +NH4+ → NO2- +H2O +2H+
که توسط جنس هایی که یکی از آنها نیتروزوموناس است انجام می شود
و مرحله دوم :
NO2- + 1/2 O2 → NO3-
توسط جنسهایی مانند نیتروباکتر و نیتروزولوبوس انجام میشود.
انرژی آزاد شده حاصل از اکسیداسیون آمونیوم و نیتریت برای ساخت ATP توسط فسفریلاسیون اکسیداتیو مورد استفاده قرار می گیرد.
هم چنین این میکروارگانیسم ها از الکترون های آزاد شده برای احیای NAD(P)+ و ایجاد NAD(P)H برای تثبیت CO2 استفاده می کنند.





