مخمرها میکرو ارگانیسم های یوکاریوتی طبقه بندی شده در سلسله قارچ ها هستند ودر حال حاضر 1500گونه ز انها شتاسایی شده است که تنها یک درصد از گونه های قارچی را شامل می شود .

مخمرها تک سلولی هستند اگرچه ممکن است بعضی گونه ها با فرم های مخمری از طریق تشکیل یک رشته از سلول های متصل   به جوانه به نام pseudohyphae یا هیف های کاذب ،چند سلولی می شوند همانطور که در اغلب قارچ ها دیده می شود. اندازه مخمر بسته به نوع گونه می تواند تاحد زیادی متفاوت باشد به طور معمول3-4 میکرومتر قطر دارند اگرچه بعضی مخمرها به بیش از 40 میکرومتر می رسند .بیش تر مخمرها با میتوز با میتوز ،تولید مثل غیرجنسی می کنند و بسیاری با یک فرایند تقسیم نامتقارن به نام جوانه زدن تقسیم می شوند .

گونه مخمر ساکارومایسز سرویزیه بوسیله تخمیر ، کربوهیدرات ها را به کربن دی اکسید والکل تبدیل می کند هزاران سال است که کربن دی اکسید در پخت نان و تولید الکل استفاده می شود اهمیت آن هم به عنوان یک ارگانیسم مدل در تحقیقات بیولوژی سلولی مدرن می باشد وهم اینکه یکی از میکروارگانیسم های کاملا تحقیق شده است .

محققان برای جمع آوری اطلاعات در مورد بیولوژی سلول های یوکاریوتی ودر نهایت بیولوزی انسان از مخمرها استفاده کرده اند. سایر گونه های مخمر مثل کاندیدا آلبیکنز پاتوزن های فرصت طلب هستند و می توانند باعث عفونت در انسان شوند . اخیرا مخمرها برای تولید برق در سلول های سوختی میکربی و تولید اتانول برای صنعت سوخت های زیستی استفاده شده اند .             مخمرها یک گروه بندی فیلوژنیک یا تاکسونومیک تشکیل نمی دهند . اصطلاح مخمر اغلب بعنوان مترادف ساکارومایسز سرویزیه به کار میرود.

تنوع ژنتیکی مخمرها با قرار دادنشان در دو شاخه جداگانه نشان داده شده است:

   Ascomycota وBasidiomycota